Pojawiły się nowe badania, ujawniające przyczyny śmierci Faraona Tutenchamona. Egipski Minister Kultury - Farouk Hosni, udzielił po raz pierwszy informacji zawierających nowe dane o rodzinie króla Tut i przyczynach jego śmierci. Badania nad rodziną Tut zostały przeprowadzone przez naukowców z Egyptian Mummy Project (EMP).
Badania wykazały, że Król zmarł w wieku 19 lat i w przeciwieństwie do wcześniejszych przypuszczeń, nie został zamordowany przez uderzenie w tył głowy. Egipscy naukowcy stwierdzili, że otwór w czaszce był tradycyjnie wykonywany w czasach 18. Dynastii, kiedy to wypełniano czaszkę płynem do mumifikacji. Badania wykazały, że młody Król doznał złamania lewej nogi w przeddzień lub w dniu śmierci. Przyczyną śmierci była zaś najprawdopodobniej malaria. Wyniki, jakie ujawniają naukowcy są nazywane molekularną egiptologią. W tym przypadku do analizy DNA pobrane zostały z tkanki kostnej jedenastu mumii królewskich z okresu Nowego Państwa. Naukowcy pobrali od dwóch do czterech próbek DNA z każdej mumii, w tym Tutenchamona. Kompilowanie genetycznych odcisków palców pozwoliło im rozpoznać jedną z wcześniej niezidentyfikowanych - mumię Królowej Teji, matki faraona Echnatona oraz babci Tutenchamona.
Przy okazji naukowcy ustalili również kim byli rodzice faraona. Tutenchamon pochodził najprawdopodobniej ze związku kazirodczego. Jego ojcem był faraon i reformator religijny Echnaton (Amenhotep IV), a jego matką była siostra Echnatona.
Badaniami kierował dr Zahi Hawass, Sekretarz Generalny Najwyższej Rady Starożytności w Egipcie, natomiast pozostali badacze to szefowie zespołu EMP składającego się z egipskich naukowców z Narodowego Centrum Badań, członkowie Wydziału Medycyny Uniwersytetu w Kairze oraz dwóch niemieckich specjalistów do badań DNA. Badanie zostało przeprowadzone w dwóch laboratoriach DNA, pod nadzorem SCA (Supreme Council of Antiquities). Pierwsze laboratorium znajduje się w podziemiach Muzeum w Kairze, natomiast drugie na Wydziale Medycyny Uniwersytetu w Kairze.
Dr Zahi Hawass i naukowcy w ramach obecnego projektu wysłali artykuł do Journal of American Medical Association (JAMA), gdzie zostały zaakceptowane naukowe metody badań. Artykuł ukazał się 17 lutego 2010 roku.
